ANNELİK VE ŞEFKAT
07/05/2011 - 00:24

YEŞİM KALE

Sevgili Dostlar,

Bu dünyaya gelmemize vesile olan ve bizleri şefkatle, şikâyet etmeden büyüten annelerimizin günü, bu hafta...

Aslında hergün anneler günü... Çünkü, onların mesaisi hiç bitmez, bizler de annelerimizin şefkatinden ayrı kalamayız.

Onları kaybetmeden değerlerini bilmeliyiz.

Şunu da bilmeliyiz ki, bu dünya üzerinde bizleri annelerimizden daha fazla sevecek, şefkat gösterecek kimse yoktur. İçinde sevgi ışığını taşıyanların dışında hiç kimse...

Herkes bizlerden birtakım beklentiler içindedir. Annelerimiz tam tersine, hiçbir karşılık beklemeden bizlere aralıksız veren eldirler. Sadece hizmetlerini değil, sevgi ve şefkatlerini de esirgemezler.

Canımız sıkıldığında, onlara telefon açıp gözyaşı dökeriz. Onların şefkatli kelimeleriyle ve sarılışlarıyla, rahatlar ve keyifleniriz.

Her ne kadar bir yetişkin olsak da... Bir çocuk gibi onların yanıbaşımızda olmasını isteriz.

Onları sonsuzluğa yolcu edenler bile, yüreklerinin bir köşesinde onlara dair çok güzel hatıralar taşır. Bir damla gözyaşı döker hatırladığında...

Hele anne olduğumuzda, biz kadınlar, annelerimizi daha çok anlarız ve daha çok artar düşkünlüğümüz...

Sevgileri hiç tükenmeyecek bir kaynaktır onların...

Mutluluğumuz onların mutluluğu, üzüntümüz onların üzüntüsüdür.

O yüzden birini anne şefkatiyle sevebilmek ve o seveni bulabilmek çok önemlidir.

Keşke, birbirimizi bir kardeş gibi değil, anne şefkatiyle sevebilsek...

Böyle bir sevginin eşi ve benzeri yoktur.

Bağışlayıcı ve kucaklayıcıdır.

Sevecen ve anlayışlıdır.

Sahiplenici değildir ama her zaman sığınılabilecek kocaman bir limandır yürekleri...

Anne sevgisiyle büyüyebilen ve onlarla yaşlanabilen şanslı insanlara ne mutlu!

Bu Pazar, kapılarını çalıp, ellerimizde bir demet çiçek ve yürekten gelen sevgi dolu bir bakışla sarılalım onlara... Öpücüklere boğalım. Onların bize gösterdiği şefkati göstermeye çalışalım.

Annesini erkenden kaybetmiş olanlar, sevgi dolu dualarını göndersinler çiçekler gibi...Sözlerden kelebekler sunsunlar onlara... Eminim, evlatlarına kavuşacakları zamana kadar bir gönül şenliği olacaktır sonsuzluğa karışmış ruhlarına...

Sevgilerle yaşayın.

Yeşim Kale, 6 Mayıs 2011